Hołd na kozielskiej rampie. Komisarz z Limburgii przyjechał oddać cześć ofiarom

Betoniasty peron, który kiedyś tętnił życiem kolejowym, dziś milknie pod ciężarem pamięci. To tu, w sercu Kędzierzyna-Koźla, zatrzymywały się pociągi z deportowanymi – młodzi mężczyźni wysiadali do przymusowej pracy, kobiety, dzieci i starcy ruszali w ostatnią podróż ku Auschwitz. Ponad osiemdziesiąt lat później historia wróciła na rampę – tym razem w postaci gości z samej Holandii.

• Śladami deportowanych z Zachodu
• Pamięć, która przechodzi pokolenia

Śladami deportowanych z Zachodu

Rampa dawnego dworca kolejowego w Kędzierzynie-Koźlu to jedno z tych miejsc, które wymykają się zwykłemu opisowi. Betonowa platforma, dziś pozbawiona torów i peronowych hałasów, zachowała pamięć o dramacie tysięcy Żydów wywożonych z Europy Zachodniej. Głównie z Holandii i Belgii – krajów, które dziś wysyłają tu swoich przedstawicieli, by oddalić hołd ofiarom.

Podczas uroczystości na miejscu pojawili się Komisarz Królewski Prowincji Limburgia Emile Roemer oraz Eelco Veldman, reprezentujący ambasadę Holandii. Towarzyszyli im zastępca prezydenta miasta Tomasz Radłowski i sekretarz Zbigniew Romanowicz. Wśród uczestników znaleźli się też uczniowie I Liceum Ogólnokształcącego im. Henryka Sienkiewicza – młodzi ludzie, dla których ta rampa przestaje być jedynie zabytkową relikwią.

Pamięć, która przechodzi pokolenia

Obecność holenderskich gości na kozielskiej rampie ma wymiar symboliczny wykraczający poza protokół dyplomatyczny. Limburgia, skąd pochodzi komisarz Roemer, była jedną z prowincji, z których wywożono Żydów właśnie tą trasą – przez Kędzierzyn-Koźle, w głąb okupowanej Polski. Uczniowie sienkiewiczowskiego liceum, stojąc na tym samym betonie, co deportowani przed laty, stają się niejako strażnikami pamięci. To tu, na styku historii i współczesności, lokalna społeczność spotyka się z międzynarodowym wymiarem Zagłady.

na podstawie: Urząd Miasta w Kędzierzynie-Koźlu.