Łukasz Ziegler wrócił do II LO. Za robotyką stoi ciężka praca

W sali II Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Kędzierzynie-Koźlu technologia nie błyszczała jak na reklamowym slajdzie. Brzmiała raczej jak codzienna robota, wytrwałość i chłodna ocena własnych możliwości. Łukasz Ziegler, absolwent tej szkoły, przyjechał do młodszych kolegów z opowieścią o robotyce, sztucznej inteligencji i pracy, która zaczyna się dużo wcześniej niż sukces. W tej historii ważne okazało się nie tylko to, co potrafi maszyna, ale też czego wciąż musi uczyć się człowiek.

• W szkolnej sali padły słowa, które studzą zachwyt nad technologią
• Otaczanie się lepszymi okazało się ważniejsze niż efektowny sukces
• Pokora wobec wiedzy i konkret dla uczniów z Kędzierzyna-Koźla

W szkolnej sali padły słowa, które studzą zachwyt nad technologią

Spotkanie z Łukaszem Zieglerem nie miało w sobie nic z podniosłej akademii. Była rozmowa o drodze, która z prowincjonalnego punktu na mapie prowadzi do świata systemów wizyjnych, dronów i sztucznej inteligencji. Była też szczera uwaga, że efektowne zajęcie nie zawsze oznacza lekką codzienność.

Ziegler mówił o sobie jak o kimś, kto najpierw musi być specjalistą, a dopiero później osobą rozpoznawalną w sieci. Właśnie dlatego jego opowieść mocno wybrzmiała w szkole, w której młodzi ludzie na co dzień mierzą się z pytaniem, co dalej po maturze i jaką ścieżkę wybrać.

„Najpierw jesteś ekspertem, dopiero potem influencerem”

To zdanie padło z wyraźnym ciężarem doświadczenia. I dobrze oddaje sens całego wystąpienia. Za technologicznym błyskiem stoi żmudne zdobywanie kompetencji, a nie samą obecność w mediach.

Otaczanie się lepszymi okazało się ważniejsze niż efektowny sukces

Jednym z najmocniejszych wątków rozmowy była potrzeba uczenia się od ludzi, którzy wiedzą więcej. Ziegler opowiadał o spotkaniach w Stanach Zjednoczonych, Azji i europejskich ośrodkach technologicznych, gdzie rozmowa z inżynierami i twórcami nowych rozwiązań potrafi całkowicie przestawić sposób myślenia.

„Otaczanie się ludźmi, którzy są inteligentniejsi od nas, to jest trochę jak narkotyk”

To nie była prowokacja dla samego efektu. Raczej wyraźny sygnał, że rozwój zaczyna się tam, gdzie kończy się wygoda. W takim środowisku człowiek szybciej widzi, jak wiele jeszcze nie umie, ale też zyskuje energię do pracy.

Ziegler powtarzał także myśl, która dobrze brzmi w szkolnych murach: warto nie bać się być „najmniej wiedzącym w pokoju”. W jego ujęciu to właśnie wtedy rodzi się najwięcej pytań, a z nich najczęściej wyrasta prawdziwa nauka.

Pokora wobec wiedzy i konkret dla uczniów z Kędzierzyna-Koźla

W rozmowie mocno wybrzmiała również pokora wobec tempa zmian. Ziegler nie udawał, że nad technologią da się zapanować raz na zawsze. Sam przyznał, że dziś widać już skalę niewiedzy, bo branża rozwija się zbyt szybko, by ktokolwiek mógł uznać się za specjalistę od wszystkiego.

„Jestem na etapie, gdzie wiem, ile jeszcze rzeczy nie wiem”

To zdanie dobrze ustawia proporcje między ambicją a rozsądkiem. Z jednej strony pokazuje, że świat AI i robotyki daje ogromne możliwości. Z drugiej – przypomina, że w przemyśle nie wystarcza efektowna obietnica. Liczy się niezawodność, precyzja i wynik bliski ideału.

W spotkaniu padł też praktyczny wniosek, ważny dla młodych ludzi wybierających swoją drogę. Same kompetencje techniczne nie wystarczą. Trzeba umieć rozmawiać, współpracować i przekonywać innych do swoich pomysłów. Ziegler wskazywał, że miękkie umiejętności będą coraz bardziej potrzebne, bo każdy produkt trzeba nie tylko stworzyć, ale też sprzedać i obronić w rozmowie.

To ważna lekcja także dla Kędzierzyna-Koźla, gdzie szkoły i instytucje regularnie próbują łączyć edukację z rynkiem pracy. Widać to choćby przy okazji Kędzierzyńsko-Kozielskiego Forum Edukacyjno-Gospodarczego czy Targów Zawodowych w ZSTiO. Takie spotkania nie są dodatkiem do nauki. Często właśnie one pokazują, jak teoria spotyka się z decyzjami, które młodzi ludzie podejmą za kilka miesięcy.

Na zakończenie Ziegler nie zostawił wielkich haseł. Wystarczyło jedno życzenie skierowane do samego siebie i pośrednio do uczniów, którzy słuchali go w II LO:

„Życzyłbym sobie wytrwałości i tej samej energii”

W trakcie spotkania wybrzmiała też konkretna decyzja, która daje temu wydarzeniu bardzo namacalny wymiar. Łukasz Ziegler, jako absolwent szkoły, ufundował stypendium naukowe dla najlepszego ucznia w klasie matematycznej. To gest, który wykracza poza same słowa. Pokazuje, że inspiracja może mieć realną wartość, a sukces można oddać dalej, w stronę kolejnego rocznika.

Do spotkania odniosła się również Aurelia Stępień, kierownik Wydziału Oświaty, Promocji, Kultury i Sportu Starostwa Powiatowego. Wspomniała, że pamięta Zieglera jeszcze z czasów dzieciństwa i zwróciła uwagę, jak daleko zaprowadziły go pasja oraz konsekwencja. Taki głos z lokalnego środowiska domyka całą historię. Nie ma w niej cudownego skoku. Jest za to długi, uporczywy marsz od zainteresowania do kompetencji.

I właśnie to zostało po tym spotkaniu najmocniej. Nie zachwyt nad technologią, lecz przekonanie, że przyszłość naprawdę trzeba sobie wypracować.

na podstawie: Powiat Kędzierzyn-Koźle.